martin prins zanger

Nieuws

Zomaar een Dag ...Pizza

Donderdag 9 augustus Groenhuysen zomaar een dag

Een gewone werkdag op de woning Oranjehof.
Of toch niet ,nee vandaag samen met een client pizza bakken.
De cliënt arriveert al vroeg op de woning ,zodra het woordje pizza luid ,krijgt de cliënt een glimlach om zijn mond.
Hij weet wat er gaat gebeuren samen een pizza samenstellen.

" Wat gaan we erop doen " , vraag ik de cliënt.
Hij ziet de scala aan ingrediënten al voor zich staan ,en voor dat ik het zie heeft de client al een stukje salami in de mond.
Lachen toch samen individueel een pizza maken ,ook kan de client niets doen,het moment en het zien en proeven is al een vreugde moment.
Het is zo belangrijk niet alleen in groepsverband te doen maar ook een op een iets te doen met de client.
Het vormt zich ook een band er komen een aantal gespreksvormen naar boven,hoe voelt de client zich heeft hij een achter liggende gedachten wil hij zich uiten los staande van de activiteit.
Soms bereik je meer door aandacht te geven een op een.

De cliënt heeft Multiple sclerose ,het is een chronische ziekte.
Ontstekingen ontstaan in het centrale zenuwstelsel (hersenen en ruggenmerg). Dit centrale zenuwstelsel kan bij MS bepaalde signalen niet goed verwerken, doordat de isolatielaag (myeline) rondom de zenuwen is aangetast. Dit kan diverse uitvalsverschijnselen geven: van krachtsverlies, blindheid en extreme moeheid tot geheugenproblemen.
De cliënt ken ik al een paar jaar, en het is moeilijk hoe je een cliënt zie achteruit gaan ,maar die momenten dat je samen iets doet daar doe je het voor.

De pizza is klaar en alle mogelijke ingrediënten liggen erop ,nu afbakken.
De klok gaat richting 12.00 uur en ja hoor hij is gelukt.
Dat wordt smullen ,ondanks dat dhr zeer moe wordt, en niet lekker in zijn stoel zit wil hij toch zijn pizza eten.
Wat kan een klein iets groots worden,en zijn wilskracht zorgt ervoor dat hij zijn pizza op eet.

Daarna breng ik hem naar zijn kamer en rust uit.
Dank je Martin ....

 

Zaterdag 7 April Omroep Zeeland

Al vroeg uit de veren en gereed maken voor een optreden een uitnodiging van Omroep Zeeland.
Het Zeeuwse Top 40 Kust Concert.
Twee bakjes koffie achter de kiezen naar binnen gewerkt.
De tijd 10 uur ,heb ik alles?
Jo we hebben alles,nog even tanken en we gaan.
Wat treffen we het met het weer net terug van een mooie vakantie en nu hier in ons kikkerlandje.

We waren op vakantie toen ik via Elsa van omroep Zeeland een berichtje kreeg.
Jeetje ben uitgenodigd mooi toch.
Mooi om meer naar buiten te treden, met de muziek die ik maak.

Mooi een parkeer plaatsje vrij vlakbij.
Naar binnen en spullen neer zetten,en melden bij de receptie een handtekening en even bijkomen.
Krijg gelijk een bakkie koffie aangeboden en kijk om me heen.
Wat vroeg ben ik er aanvang is pas  13.00 uur en als ik naar de klok kijk 11.30 jeetje ach.
Er komen meer muzikanten binnen druppelen,en check mijn media op mijn smartphone.
We schudden en maken kennis met de overige muzikanten en maken een praatje.
"Waar kom je vandaan?",uit Dinteloord zeg ik.
Maar blijf altijd een Zeeuw kom oorspronkelijk uit Terneuzen he' :0)
Ik maak ook kennis met de mensen van omroep Zeeland.
Het gaat allemaal gemoedelijk en de tijd verstrijkt.
Later komt Peetman Wisse  binnen we kennen mekaar van Facebook en via de media.
Samen met Peetman Wisse en Dylan Den Hartog van Mout bespreken we wat ons zo bezighoud in de muziek wereld ,en wisselen wat gegevens uit.
Het volgende bakkie koffie al genomen.
De uitzending is ondertussen begonnen en de spanning stijgt,zo nu en dan even van de zon genieten.
Wat een weertje is het buiten ondertussen komt de camera langs en zwaai naar mijn vrienden en fans.

Dylan en ik zijn ondertussen de gitaren aan het stemmen en jammen wat ondertussen.
Het schiet nu al op 16.00 uur Dylan gaat voor en wat een mooi nummer zeker een kans om op te gaan treden bij Hrieps.
De floormanager zoekt mij en ik stond buiten ,"Ik maakte me al zorgen kon je niet vinden"
"Nou dat is toch nog goed gekomen" , "Je mag naar de studio Martin "
Soundchecken en we gaan ervoor zweet handen van de spanning.
Een nummer van de Police " Message in a Bottle " klinkt door de studio
Wat duurt dat nummer lang als je moet wachten.
Elsa geeft ondertussen nog even de details door en we wachten op haar teken.

We hebben het niet slecht gedaan,na afloop geef ik een zucht van verlichting.
De reacties stromen binnen met alleen positief reacties.
Moet zeggen het was een mooie dag om terug te kijken en ook kennis te maken met de crew en de artiesten bij Omroep Zeeland

Stukje uit de krant ook beschrijft Mevrouw hier het thema muziek :)

Mevrouw Johanna Hermans-Prins eerste eeuwling in De Kroonestede  Mevrouw Johanna Hermans-Prins eerste eeuwling in De Kroonestede  DOOR JANNY MATHIJSSEN OP 1 DECEMBER 2017 ALGEMEENHOEVEN

Groot feest afgelopen woensdag in Woon-en Zorgcomplex De Kroonestede vanwege het vieren van de honderdste verjaardag van bewoonster mevrouw Johanna Hermans-Prins. Burgemeester Jobke Vonk-Vedder kwam haar namens de gemeente de welverdiende felicitaties overbrengen.

Ter ere van haar werd in het bijzijn van familie en begeleiding een Ginkgo Biloba gepland.
Manager Janneke Leeflang (what’s in a name) van De Kroonestede is zichtbaar verheugt met deze eerste eeuwling binnen de muren van het complex. “Mevrouw Hermans woont nog steeds zelfstandig, maar zit overdag op de groep. Vandaag is het de gehele dag feest. Eerst ontvangst van de burgemeester en na de middag receptie voor de bewoners. Haar familie is van over de hele wereld hier naar toegekomen om deze heuglijke dag mee te vieren,” laat zij weten. Als even later burgemeester Vonk-Vedder binnenstapt en mevrouw de hartelijke felicitaties overbrengt kunnen de festiviteiten aanvangen.

Praatstoel

“Ik ben gewend om in een bepaald patroon te leven, maar dat wordt vandaag doorbroken. Tevéél tegelijk en dat is behoorlijk hinderlijk,” zegt de jarige met een duidelijke knipoog. “Morgen ga ik proberen deze ‘berg’ te verwerken en weer terugvallen in mijn normale doen, wat niet gemakkelijk zal zijn.” Van huis uit is   mevrouw Hermans gewend om op haar praatstoel te zitten, hoewel het op deze leeftijd soms wat moeizamer gaat. Ondertussen is ze maar wat blij met de komst van haar kinderen en een groot aantal klein,- en achterkleinkinderen. Vanuit Ohio, Oxford en het Afrikaanse Gabon zijn ze ingevlogen, om maar niks van deze dag te missen.

Muziek
“In verband met het eventuele breken van mijn andere heup, mag ik niet alleen gelaten worden en is er altijd iemand die mij in de gaten houdt,” gaat mevrouw Hermans verder. Haar vaste begeleider in de woongroep is Martin. Beiden houden van muziek. Zelf heeft mevrouw vroeger onder meer viool gespeeld en in de woongroep pakt Martin regelmatig de gitaar of speelt op de daar aanwezige piano. Als hij op de gitaar ‘lang zal ze leven’ speelt en iedereen meeklapt en zingt glundert ze van oor tot oor. “Dat muziekspelen is vooral om ze stil te krijgen,” merkt haar zoon Frank daarbij lachend op.

Veelzijdig
Mevrouw Hermans is tijdens de eerste wereldoorlog geboren in Bussum en heeft tot zo’n tien jaar geleden altijd in ’t Gooi gewoond. Haar man heeft ze leren kennen tijdens het schaatsen op de Loosdrechtse Plassen. Uit het huwelijk zijn de kinderen Frank en Marijke geboren. In totaal heeft ze vier kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen. De meesten zijn over de gehele wereld uitgewaaierd. Alleen Frank met enkele familieleden woont in Roosendaal. Dat is ook de reden waarom ze na het overlijden van haar man in 2003 in Hoeven terecht is gekomen. Mevrouw is een veelzijdig iemand die veel van lezen en klassieke muziek houdt. Ook wandelen en kamperen heeft ze heel graag gedaan.

Notenboom

Een belangrijk officieel moment op deze dag is het planten van een Ginkgo Biloba, een Japanse notenboom die erom bekend staan dat ze heel lang kunnen leven. Samen met haar familie, begeleiding en de burgemeester wordt deze klus vakkundig geklaard. Er wordt tevens een oorkonde bijgedaan, zodat het nageslacht op een later moment nog kan terugvinden waarom deze boom ooit gepland is. Daarna is het tijd voor koffie met wat lekkers. Speciaal voor deze dag heeft Frank, naar het recept van zijn jarige moeder, appeltaart gebakken. Hoewel Mevrouw Hermans deze geste erg waardeert heeft ze er toch haar bemerkingen bij: “Hij smaakt iets anders en er zitten meer rozijnen in dan anders,” merkt ze fijntjes op. 

Bedankt Marjan Stolk,

Zaterdag 19 November.

Onderweg richting Beneden Sas,voor een fotoshoot.
Mooi herfstweer geen regen,het is droog.
Bestemming bereikt ,daar ontmoet ik Marjan Stolk, de fotograaf.
De sfeer is ontspannen dit gaat een mooie dag worden met als eindresultaat, een mooie fotoshoot.

De omgeving kon niet beter zijn.
Marjan bedankt voor de mooie foto´s, 

De Prins van Kroonestede

De prins van Kroonestede; de dag van de mobiliteit
Van kantoor een dagje meekijken in de zorg.
Op dinsdag 15 november liep ik mee bij locatie Kroonestede op dagbehandeling Oranjehof.
Ik keek mijn ogen uit in deze prachtige locatie met een koninklijk gevoel.
Mocht ik ook nog meelopen met collega Martin PRINS!
Normaal werk ik 4 dagen per week op kantoorlocatie Bovendonk op de afdeling communicatie en heb ik weinig direct te maken met de zorg.
Terwijl het bij Groenhuysen toch allemaal gaat om het leveren van kwalitatief de beste en mensgerichte zorg.
Vandaag had ik in het kader van de week van de mobiliteit echt de kans om een dag mee te lopen.
Dat begon ‘s morgens met het klaarzetten van het ontbijt en het ophalen van de eerste gasten.
De gasten bestaan uit een groep van acht mensen wonend op Kroonestede die dagelijks op Oranjehof hun dag besteden.
Na een warm welkom van collega Martin ging ik mee om een paar mensen op te halen.
Een meneer had verzorging nodig en ik mocht, met toestemming van meneer, meekijken hoe hij werd gewassen, stoma werd vervangen, in de tillift ging etc.
Op dat moment was ik al onder de indruk.
Zoveel handelingen nog voor het ontbijt.
Na het ontbijt vertelde Martin over zijn werk en had ik leuke gesprekken met de mensen.

Ken elkaars talenten

Omdat het ’s middags spellenmiddag was, wilden de klanten geen spel spelen.
Een paar mensen trokken zich terug bij de televisie of een zitje.
Een meneer vroeg aan Martin om een liedje voor hem te zingen. Zingen, dacht ik?
Hoort dat ook tot het takenpakket van een verzorgende?
Maar ondertussen had Martin zijn gitaar al gepakt en werd een rocknummer ingezet.
De bewoners genoten zichtbaar waarna vele verzoeknummers van het kleine café aan de haven tot geef mij maar Amsterdam volgen.

Maak het verschil
Ik ben onder de indruk van de veelzijdigheid en bevlogenheid van deze gepassioneerde collega.
Roeien met de riemen die je hebt en van alle markten thuis.
Naast engelengeduld bij het verzorgen in de ochtend, het bijwerken van de administratie, mensen helpen bij het ontbijt, maaltijden bestellen en voorraden aanvullen is hij degene die vandaag HET verschil maakt voor de gasten.
Een lach, een vriendelijk woord. Er is oprechte aandacht voor iedereen waarbij hij rekening houdt met de behoeften van de verschillende mensen.

‘Natuurlijk speelt niet iedereen gitaar’, zegt Martin, ‘maar iedereen heeft zijn eigen talenten die je dagelijks meeneemt naar je werk.
Zorg dat je elkaars talenten kent en maak er gebruik van.
Dat is werken met beleving, vanuit jezelf en dat draagt bij aan mensgerichte zorg’.
’s Middags ga ik nog even terug naar kantoor waar de werkprocessen besproken worden.
Uiteindelijk ook met het doel het beste uit de dag te halen voor de cliënt, maar nu met een stukje meer praktijkbeleving. Martin bedankt!

Susanne van Riel-Bastiaenen, Specialist communicatie

%d bloggers liken dit: